Zeehonden op strandreservaat Noordvoort

8 mei 2019 is strandreservaat Noordvoort officieel geopend. Het strandreservaat ligt tussen de gemeenten Noordwijk en Zandvoort. Van strandpaal 70 tot 73 ligt een zeereep-pad in de buitenste duinenrij. Als wandelaars over dit pad gaan in plaats van langs de waterrand, krijgen zeehonden en vogels op het strand meer rust. Intussen zijn we een paar maanden verder. We gaan op bezoek bij de heer Kees Kooimans, Eerste Hulp Bij Zeezoogdieren (E.H.Z.B.), om te praten over de veranderingen op Noordvoort. 

Kees werkt al 28 jaar als vrijwilliger bij de E.H.B.Z.. Meldingen van gestrande dieren komen binnen bij de E.H.B.Z. via de politie, wandelaars en paviljoenhouders. Kees is de contactpersoon van Noordwijk. 

Zijn er veranderingen merkbaar op het strand sinds Noordvoort geopend is?

‘Mensen keren bij de palen die het begin van het strandreservaat aangeven of vervolgen hun weg naar boven, naar het zeereep-pad. Maar voor sommigen is dat te zwaar. Langs het strand is de afstand langs Noordvoort drie kilometer en over de zeereep slingert het wat meer. Ook is het pad naar boven vrij steil aan het Noordwijkse strand. Dit vraagt wel meer inspanning van de mensen’. 
Hij vervolgt: ‘maar veel mensen fietsen en wandelen ook nog gewoon door. Het heeft gewoon tijd nodig, de mensen moeten zich realiseren dat ze de dieren alleen moeten laten en dat ze zoveel mogelijk van het stuk strand vandaan moeten blijven. De dieren worden wel meer met rust gelaten als ze beschut op Noordvoort liggen, omdat ze daar minder zichtbaar zijn voor de wandelaars’. 

De aanpak van E.H.B.Z. in Noordvoort

©Rinus Noort

 

 

 

 

 

 

 

Er worden regelmatig zeezoogdieren aangetroffen. ‘Als we een zeehond vinden, observeren we deze eerst voordat we hem verplaatsen. Als het dier op een rustig plekje ligt, laten we het daar liggen. We halen gestrande gezonde dieren weg bij drukke stranden of de boulevard en brengen ze dan naar een rustig stukje in Noordvoort. Soms zie je de zeehond een dag later wat verder op het strand. Maar dieren kun je niet sturen, ze zijn meestal weer weg, richting de Wadden of Zeeland. Of naar Schotland, veel zeehonden komen van de Engelse kust vandaan’.
‘Bij gewonde of zieke dieren bekijken we op een afstand hoe het dier erbij ligt. Als het niet goed gaat, nemen we contact op met A Seal in Stellendam of met het Zeehondencentrum in Pieterburen. Dode bruinvissen en dolfijnen gaan naar Utrecht voor sectie’. 

Rit over het strand

We rijden via Noordwijk over het strand naar Noordvoort. Er lopen strandlopertjes en meeuwen langs de vloedlijn. En dan… zien we een zeehondje. Hij heeft een gele stip boven zijn staart en ligt tegen de duinen aan. We stappen uit en ja hoor, het is het zeehondje dat Kees vorige week daarheen verplaatst heeft. ‘Deze zeehond is ongeveer anderhalve maand oud. Hij is negentien à eenentwintig dagen gezoogd. Daarna moet hij zijn eigen weg zien te vinden. Deze heeft het hier blijkbaar naar zijn zin, dus hij ligt daar top. Kijk, je ziet aan het spoor dat hij een paar keer in zee is geweest’.

©Rinus Noort

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tips om te zorgen voor meer rust voor de dieren bij Noordvoort

Kees heeft een aantal goede tips voor bezoekers van Noordvoort. ‘Houd je hond aangelijnd, dan gaan ze niet achter de meeuwen of zeehonden aan. En blijf altijd op afstand van een zeehond. Ziet de zeehond er gezond uit en heeft het een gemarkeerd kleurtje boven zijn staart? Dan hoeft dat niet gemeld te worden. Wij hebben deze zeehond zelf gemerkt, dus zijn aanwezigheid is bij ons bekend. 
Ben je te paard? Rij dan nooit in galop, daar schrikken zeehonden van. En onthoud vooral: ligt er een zeehond aan de kust, kijk gerust, maar laat hem met rust!